باندینگ ارتودنسی

باندینگ ارتودنسی یکی از حیاتی ترین و دقیق ترین مراحل در شروع درمان ارتودنسی ثابت است. این فرایند به معنای چسباندن براکت ها به سطح دندان ها با استفاده از مواد کامپوزیتی خاص است و پایه و اساس تمام حرکات دندانی در طول درمان را تشکیل می دهد. موفقیت این مرحله، تضمین کننده انتقال صحیح نیرو از سیم به دندان و در نتیجه، کارایی و سرعت درمان است. در این مقاله جامع که با نظارت دکتر کاظم دالایی بهترین متخصص ارتودنسی تهران تهیه شده است، به بررسی کامل مراحل، اهمیت، انواع روش های باندینگ ارتودنسی و نکات مراقبتی پس از آن می پردازیم.

لینک مفید: برداشتن ارتودنسی دندان

فرم مشاوره آنلاین

نام و نام خانوادگی

شماره تلفن

نیاز به چه خدماتی دارید؟

به چه خدماتی نیاز دارید؟مشاورهرزرو نوبت

روز مورد نظر برای مراجعه:

روز مورد نظر برای مراجعه:شنبهیکشنبهدوشنبهسه شنبهچهارشنبهپنجشنبه

پیغام

ارسال درخواست

باندینگ ارتودنسی

بسیاری از بیماران با شنیدن نام ارتودنسی، تنها به سیم ها و براکت های فلزی فکر می کنند، اما فرایند پیچیده و دقیقی که این اجزا را به دندان ها متصل می کند، اغلب نادیده گرفته می شود. باندینگ ارتودنسی یک تکنیک حساس به رطوبت و نیازمند مهارت بالای متخصص ارتودنسی است. اتصال ضعیف یا نادرست براکت ها می تواند منجر به شکستن براکت و سیم ارتودنسی، افزایش طول درمان و حتی آسیب به مینای دندان شود. این راهنما به شما کمک می کند تا با آگاهی کامل از این فرایند مهم، با آرامش بیشتری درمان خود را آغاز کنید.

مقاله مفید: ارتودنسی یک دندان کج

مطالعه بیشتر: صاف کردن دندان کج

باندینگ ارتودنسی چیست و چرا اهمیت دارد؟

باندینگ ارتودنسی به فرایند چسباندن براکت ارتودنسی به سطح مینای دندان با استفاده از مواد چسبنده (ادزیو) و رزین های کامپوزیتی گفته می شود. این اتصال باید به قدری قوی باشد که در طول درمان نیرو های جویدن و حرکات ارتودنسی را تحمل کند و در عین حال، در پایان درمان بتوان آن را بدون آسیب رساندن به مینای دندان جدا کرد.

بدانید: لق شدن دندان در ارتودنسی

چکار کنیم: ترک خوردگی و شکستگی دندان

اهمیت باندینگ صحیح

• انتقال موثر نیرو: یک باندینگ قوی تضمین می کند که نیروی اعمال شده توسط سیم ارتودنسی به طور کامل و صحیح به دندان منتقل شود تا درمان چرخش و جابجایی دندان به درستی انجام گیرد. موقعیت دقیق براکت، جهت و میزان حرکت دندان را تعیین می کند.
• کاهش شکستن براکت ها: اتصال ضعیف، شایع ترین علت جدا شدن و شکستن براکت ها است که منجر به مراجعات اورژانسی، توقف روند درمان و افزایش طول دوره کلی آن می شود.
• حفظ سلامت مینای دندان: استفاده از مواد و تکنیک های صحیح، از آسیب به مینای دندان در حین چسباندن و به خصوص هنگام جدا کردن براکت ها جلوگیری می کند. فرایند دیباندینگ (جدا کردن) نیز به اندازه باندینگ اهمیت دارد.
• راحتی بیمار: یک باندینگ تمیز و بدون کامپوزیت اضافی در اطراف براکت، از تجمع پلاک، تحریک لثه ها و ایجاد خراشیدگی در لب و گونه ها جلوگیری می کند.

بیشتر بدانید: بلیچینگ دندان بعد از ارتودنسی

آیا تفاوت ارتودنسی دیمون و ثابت را میدانید؟

مراحل گام به گام فرایند باندینگ ارتودنسی

فرایند باندینگ ارتودنسی معمولاً در یک جلسه یک تا دو ساعته انجام می شود و شامل چندین مرحله دقیق و حساس به تکنیک است که باید با دقت کامل توسط متخصص ارتودنسی و دستیار او اجرا شود.

• آماده سازی و تمیز کردن دندان ها (پولیش)
  اولین قدم، تمیز کردن کامل سطوح دندان ها است. متخصص ارتودنسی با استفاده از یک برس چرخشی و خمیر مخصوص (پامیس) که فاقد روغن و فلوراید است، تمام سطوح جلویی دندان ها را کاملاً تمیز و پولیش می کند. این کار هرگونه پلاک، لکه یا لایه سطحی (پیلیکل) که می تواند در کیفیت چسبندگی اختلال ایجاد کند را حذف می نماید.
• ایزولاسیون و خشک کردن دندان ها
  این مرحله بسیار حیاتی است زیرا بزاق و هرگونه رطوبت، دشمن اصلی یک باندینگ موفق هستند. متخصص ارتودنسی با استفاده از رترکتور های گونه و لب (ابزاری برای کنار نگه داشتن لب ها و گونه ها)، ساکشن قوی و رول های پنبه یا ابزار های مخصوص دیگر، دندان ها را کاملاً از محیط مرطوب دهان ایزوله و سپس با جریان هوای خشک، سطح آن ها را کاملاً خشک می کند.
• آماده سازی مینای دندان (اچینگ)
  در این مرحله، یک ژل اسیدی ملایم (معمولاً اسید فسفریک ۳۷٪) برای حدود ۱۵ تا ۳۰ ثانیه روی سطح دندان، دقیقاً در محلی که براکت قرار می گیرد، اعمال می شود. این کار باعث ایجاد زبری های بسیار ریز و میکروسکوپی روی سطح مینا می شود که به چسب کامپوزیت اجازه می دهد تا به صورت مکانیکی در آن قفل شود. این فرایند کاملاً بی ضرر است و تنها چند میکرون از سطح مینا را تحت تاثیر قرار می دهد. پس از آن، ژل به طور کامل با آب شسته و سطح دندان دوباره به دقت خشک می شود.
• اعمال پرایمر (باندینگ ایجنت)
  یک لایه نازک از مایع پرایمر یا باندینگ روی سطح اچ شده و خشک دندان زده می شود. این مایع با ویسکوزیته پایین، به داخل خلل و فرج میکروسکوپی ایجاد شده نفوذ کرده و به عنوان یک واسطه شیمیایی و مکانیکی بین مینای دندان و کامپوزیت عمل می کند و قدرت اتصال را به شدت افزایش می دهد.
• قرار دادن براکت با کامپوزیت
  مقدار کمی از کامپوزیت مخصوص ارتودنسی که معمولاً قوام خمیری دارد، روی پایه مشبک براکت قرار داده می شود. سپس متخصص ارتودنسی با استفاده از ابزار های دقیق (پنس مخصوص)، براکت را دقیقاً در مرکز و موقعیت از پیش تعیین شده روی دندان قرار می دهد. موقعیت عمودی، افقی و زاویه ای هر براکت بر اساس نوع مال اکلوژن و طرح درمان، نقش حیاتی در تعیین جهت حرکت دندان دارد.
• حذف کامپوزیت های اضافی و کیور کردن
  پس از قرار دادن براکت، کامپوزیت های اضافی از اطراف پایه آن با دقت و با یک ابزار نوک تیز (اسکیلر) پاک می شوند. این کار برای جلوگیری از تجمع پلاک در آینده بسیار مهم است. سپس با استفاده از یک دستگاه لایت کیور که نوری با طول موج خاص آبی را می تاباند، کامپوزیت برای چند ثانیه از زوایای مختلف سخت و پلیمریزه می شود و براکت محکم به دندان می چسبد.
• قرار دادن سیم ارتودنسی
  پس از چسباندن تمام براکت ها، اولین سیم ارتودنسی (معمولاً یک سیم نازک، گرد و انعطاف پذیر از جنس نیکل-تیتانیوم) از داخل شیار براکت ها عبور داده شده و با استفاده از کش های رنگی (لیگاچور) یا با بستن درب های سیستم ارتودنسی دیمون، در جای خود ثابت می شود. این مرحله آغاز رسمی حرکت دندان ها است.

مقاله مفید: ارتودنسی یک دندان کج

با دلایل تغییر رنگ دندان ها در ارتودنسی آشنا شوید.

انواع روش های باندینگ ارتودنسی

دو روش اصلی برای باندینگ ارتودنسی وجود دارد که هر کدام مزایا و معایب خود را دارند: مستقیم و غیرمستقیم.

• باندینگ مستقیم (Direct Bonding)
  این روش رایج ترین و سنتی ترین تکنیک است که در آن، هر براکت به صورت تک به تک و مستقیماً در داخل دهان بیمار روی دندان چسبانده می شود. متخصص ارتودنسی با مهارت و دید مستقیم خود، موقعیت هر براکت را تعیین و آن را می چسباند. این روش کنترل کاملی را به متخصص می دهد اما ممکن است کمی زمان بر باشد و دقت آن به مهارت و تجربه اپراتور بستگی دارد.
• باندینگ غیرمستقیم (Indirect Bonding)
  در این روش پیشرفته تر، ابتدا از دندان های بیمار یک قالب دقیق (گچی یا دیجیتال) تهیه می شود. سپس براکت ها با دقت بسیار بالا و در شرایط ایده آل آزمایشگاهی، روی این مدل چسبانده می شوند. پس از آن، یک تری (قالب) سیلیکونی یا پلاستیکی سفارشی ساخته می شود که تمام براکت ها را در موقعیت صحیح خود در بر می گیرد. در نهایت، این تری به همراه تمام براکت ها به صورت یکجا در دهان بیمار قرار داده شده و فرایند چسباندن به طور همزمان برای همه دندان ها انجام می شود. این روش سرعت کار در داخل دهان را افزایش داده، دقت موقعیت یابی براکت ها را بالا برده و راحتی بیمار را بیشتر می کند.

مقاله پیشنهادی: ارتودنسی دندان لمینت شده

لینک مفید: ارتودنسی بزرگسالان

مقایسه روش های باندینگ

باندینگ در انواع مختلف ارتودنسی

فرایند باندینگ ارتودنسی برای انواع مختلف بریس ها تقریباً مشابه است اما تفاوت های جزئی در مواد و تکنیک ها وجود دارد.

• ارتودنسی سرامیکی
  در ارتودنسی سرامیکی، براکت ها شفاف یا همرنگ دندان هستند. فرایند باندینگ مشابه براکت های فلزی است، اما به دلیل ماهیت شکننده تر سرامیک، جدا کردن آن ها در پایان درمان نیاز به ابزار ها و تکنیک های خاص و دقت بیشتری دارد تا از آسیب به مینا یا شکستن خود براکت جلوگیری شود.
• ارتودنسی لینگوال
  در این روش، براکت ها در سطح پشتی (زبانی) دندان ها چسبانده می شوند. به دلیل دسترسی دشوار، دید غیر مستقیم و شکل نامنظم سطح پشتی دندان ها، باندینگ ارتودنسی در این روش تقریباً همیشه به صورت غیرمستقیم انجام می شود تا حداکثر دقت تضمین گردد.

لینک مفید: ارتودنسی دندان نیش

لینک مفید: شل شدن براکت ارتودنسی

مراقبت های بعد از باندینگ ارتودنسی

مراقبت های صحیح پس از جلسه باندینگ، برای جلوگیری از مشکلات بعدی و اطمینان از یک شروع خوب برای درمان ضروری است.

• رژیم غذایی اولیه و کلی
  در ۲۴ ساعت اول پس از باندینگ، از خوردن غذا های سفت، چسبنده یا رنگی خودداری کنید تا چسب به حداکثر استحکام خود برسد. در طول دوره درمان نیز باید از خوردن غذا های سخت (مانند آجیل، ته دیگ)، چسبنده (تافی، آدامس) و گاز زدن مستقیم میوه های سفت (مثل سیب) پرهیز کرد.
• مدیریت ناراحتی اولیه
  ممکن است در روز های اول کمی احساس درد یا فشار روی دندان ها و یا خراشیدگی لب و گونه ها داشته باشید. این درد ارتودنسی طبیعی است و به دلیل شروع اعمال نیرو است. می توان از مسکن های معمولی یا موم ارتودنسی برای پوشاندن براکت های آزاردهنده استفاده کرد.
• شروع روتین بهداشتی جدید
  از همان روز اول، باید روتین بهداشتی جدید خود شامل مسواک زدن دقیق پس از هر وعده غذایی و استفاده از ابزار های کمکی مانند مسواک بین دندانی و نخ دندان مخصوص ارتودنسی را آغاز کنید.

بررسی کنید: طول درمان ارتودنسی

بیشتر بدانید: ارتودنسی لینگوال چیست؟

باندینگ ارتودنسی در شریعتی تهران با دکتر کاظم دالایی

انتخاب یک متخصص ارتودنسی ماهر که از مواد با کیفیت و تکنیک های دقیق برای باندینگ ارتودنسی استفاده می کند، تاثیر مستقیمی بر کیفیت و طول دوره درمان شما دارد.

یک متخصص ارتودنسی خوب، مانند دکتر کاظم دالایی متخصص ارتودنسی در پاسداران، با موقعیت یابی دقیق هر براکت، مسیر را برای دستیابی به شکل صحیح قرار گرفتن دندانها روی هم و یک نرمال بایت ایده آل، هموار می کند. دکتر کاظم دالایی متخصص ارتودنسی شمال تهران، با بهره گیری از دانش روز، مواد با کیفیت و تکنیک های پیشرفته باندینگ، بهترین شروع را برای درمان ارتودنسی شما تضمین می کند.

مشکلات احتمالی مربوط به باندینگ ارتودنسی

اگرچه باندینگ ارتودنسی یک فرایند روتین است، اما گاهی ممکن است مشکلاتی پیش بیاید که بیمار باید از آن ها آگاه باشد.

• شکستن یا جدا شدن براکت (Debonding)
  شایع ترین مشکل، جدا شدن براکت از دندان است که معمولاً به دلیل خوردن غذا های سفت یا ضربه رخ می دهد. در این صورت باید در اسرع وقت با متخصص خود تماس بگیرید تا براکت مجدداً چسبانده شود (Re-bonding). مراجعات مکرر برای این مشکل می تواند باعث افزایش روش های کاهش طول درمان ارتودنسی دندان را بی اثر کند.
• آسیب به مینای دندان (دکلسیفیکاسیون)
  اگر بهداشت به خوبی رعایت نشود، پلاک در اطراف براکت ها تجمع یافته و اسید تولید می کند. این اسید باعث از بین رفتن مواد معدنی مینا و ایجاد لکه های سفید گچی می شود که دائمی هستند. همچنین، جدا کردن نادرست براکت ها در پایان درمان می تواند به مینا آسیب برساند، به همین دلیل این کار باید توسط متخصص انجام شود.

آگاه شوید: ارتودنسی روی دندان کامپوزیت شده

نتیجه گیری

باندینگ ارتودنسی یک مرحله هنرمندانه و علمی است که سنگ بنای یک درمان ارتودنسی موفق را می گذارد. این فرایند که با دقت و مهارت توسط متخصص ارتودنسی انجام می شود، اتصال محکم و قابل اعتمادی را بین براکت و دندان ایجاد می کند که برای حرکت موثر دندان ها ضروری است. آگاهی از مراحل و اهمیت این فرایند به شما کمک می کند تا با اطمینان بیشتری درمان خود را آغاز کرده و با رعایت نکات مراقبتی، به حفظ این اتصال مهم در طول درمان کمک کنید و از بروز مشکلاتی مانند درمان مجدد ارتودنسی ثابت جلوگیری نمایید.

سوالات متداول

آیا باندینگ ارتودنسی درد دارد؟

فرایند چسباندن براکت ها به خودی خود هیچ دردی ندارد. بیمار تنها ممکن است پس از قرار گرفتن سیم و شروع اعمال نیرو، برای چند روز احساس فشار یا درد خفیفی داشته باشد که کاملاً طبیعی است.

جلسه باندینگ ارتودنسی چقدر طول می کشد؟

بسته به روش (مستقیم یا غیرمستقیم) و تعداد دندان هایی که بریس روی آن ها نصب می شود، این جلسه می تواند بین یک تا دو ساعت طول بکشد.

آیا چسب ارتودنسی به دندان آسیب می رساند؟

خیر. مواد کامپوزیتی که برای باندینگ ارتودنسی استفاده می شوند، کاملاً زیست سازگار هستند و به مینای دندان آسیبی نمی رسانند. مشکل زمانی ایجاد می شود که بهداشت رعایت نشده و پلاک در اطراف براکت ها تجمع یابد.

آیا برای باندینگ نیاز به تراش دندان است؟

خیر، برای باندینگ ارتودنسی هیچ نیازی به تراشیدن ساختار سالم دندان نیست. تنها سطح مینا با یک ژل اسیدی ملایم آماده سازی می شود که این فرایند کاملاً سطحی و بی ضرر است.

آیا می توان روی دندان هایی که روکش یا کامپوزیت دارند، براکت چسباند؟

بله، امکان پذیر است. اما چسباندن براکت به سطح سرامیکی روکش یا کامپوزیت یا ارتودنسی؟ نیاز به استفاده از مواد و تکنیک های خاصی دارد تا اتصال محکمی ایجاد شود. متخصص ارتودنسی قبل از شروع درمان این موارد را ارزیابی می کند.

منابع:
• American Association of Orthodontists (AAO)
• Angle Orthodontist