عقب رفتن لثه

عقب رفتن لثه، یا تحلیل لثه، فرآیندی است که در آن بافت لثه اطراف دندان از بین رفته و سطح ریشه دندان نمایان می شود. این مشکل نه تنها ظاهر ناخوشایندی ایجاد می کند، بلکه می تواند منجر به حساسیت شدید و افزایش خطر پوسیدگی ریشه شود. دکتر کاظم دالایی، به عنوان یک متخصص ارتودنسی، با درک عمیق از اینکه موقعیت نادرست دندان ها یکی از علل اصلی این عارضه است، به تشخیص و درمان ریشه ای این مشکل می پردازد. ایشان معتقدند که درمان موفق، فراتر از درمان های موضعی لثه بوده و نیازمند اصلاح ساختار کلی بایت است.

درمان ارتودنسی با جابجایی دندان ها به موقعیت صحیح خود در داخل استخوان فک، می تواند از پیشرفت تحلیل لثه جلوگیری کرده و حتی شرایط را برای بازسازی بافت از دست رفته فراهم کند. این رویکرد جامع، به ویژه در مواردی که دندان های نامرتب باعث ایجاد فشار نامناسب شده اند، حیاتی است. دکتر کاظم دالایی متخصص ارتودنسی با طرح ریزی یک درمان دقیق، به بیماران کمک می کند تا نه تنها به لبخندی زیبا، بلکه به یک ساختار دهانی سالم و پایدار برای تمام عمر دست یابند.

فرم مشاوره آنلاین

نام و نام خانوادگی

شماره تلفن

نیاز به چه خدماتی دارید؟

به چه خدماتی نیاز دارید؟مشاورهرزرو نوبت

روز مورد نظر برای مراجعه:

روز مورد نظر برای مراجعه:شنبهیکشنبهدوشنبهسه شنبهچهارشنبهپنجشنبه

پیغام

ارسال درخواست

عقب رفتن لثه چیست؟

عقب رفتن لثه فرآیندی تدریجی است که در آن لبه لثه از موقعیت طبیعی خود بر روی تاج دندان، به سمت ریشه حرکت می کند. این امر باعث می شود که بخشی از ریشه دندان که به طور طبیعی باید زیر لثه و استخوان باشد، در معرض محیط دهان قرار گیرد. ریشه دندان برخلاف تاج، پوشش محافظ مینا را ندارد و از بافت نرم تری به نام سمان تشکیل شده است. به همین دلیل، ریشه های نمایان شده بسیار حساس تر بوده و بیشتر مستعد سایش و پوسیدگی هستند.

این مشکل می تواند به صورت موضعی برای یک دندان یا به صورت گسترده برای چندین دندان رخ دهد. یکی از دلایل اصلی و کمتر شناخته شده برای عقب رفتن لثه، موقعیت نامناسب دندان ها در فک است. دندان هایی که بیش از حد به سمت بیرون کج شده اند یا در خارج از قوس استخوانی قرار دارند، دارای یک لایه استخوانی نازک در سطح بیرونی خود هستند. این استخوان نازک به راحتی تحت تاثیر فشار یا التهاب از بین رفته و به دنبال آن، لثه نیز تحلیل می رود. دندان های بیرون زده به طور خاص در معرض این خطر قرار دارند.

علاوه بر ظاهر ناخوشایند و بلندتر به نظر رسیدن دندان ها، عقب رفتن لثه می تواند منجر به ایجاد فاصله های تیره بین دندان ها و حساسیت شدید به سرما و گرما شود. تشخیص علت اصلی و درمان به موقع آن برای جلوگیری از پیشرفت مشکل و از دست دادن احتمالی دندان، بسیار مهم است.

بیشتر بدانید: تحلیل استخوان فک | روش های بالا بردن استحکام دندان

از تحلیل لثه در ارتودنسی چه میدانید؟

علل و عوامل خطر در عقب رفتن لثه

عوامل متعددی می توانند در شروع یا تشدید فرآیند عقب رفتن لثه نقش داشته باشند. شناسایی این عوامل برای هر بیمار به صورت جداگانه، کلید اصلی پیشگیری و درمان موثر است. در ادامه به شایع ترین این علل اشاره می شود.

• بیماری های پریودنتال: عفونت های باکتریایی لثه که باعث تخریب استخوان و بافت همبند نگهدارنده دندان می شوند، اصلی ترین علت تحلیل لثه هستند.
• مسواک زدن تهاجمی: استفاده از مسواک سفت یا وارد کردن فشار بیش از حد هنگام مسواک زدن می تواند به بافت لثه آسیب فیزیکی وارد کرده و باعث تحلیل آن شود.
• عوامل ژنتیکی: برخی افراد به طور ارثی دارای لثه های نازک تر و آسیب پذیر تری هستند.
• موقعیت نامناسب دندان ها: همانطور که ذکر شد، مال اکلوژن یا بایت نامناسب می تواند باعث توزیع نامتعادل نیرو و تحلیل استخوان و لثه در نواحی پر فشار شود.
• دندان قروچه (براکسیسم): فشردن یا ساییدن دندان ها به هم، نیروی بسیار زیادی به دندان ها و بافت های نگهدارنده آن ها وارد می کند.
• استفاده از محصولات تنباکو: سیگار کشیدن و مصرف تنباکو، خطر ابتلا به بیماری های لثه را به شدت افزایش می دهد.

بدانید: اول ارتودنسی یا ایمپلنت؟ | واترجت دندان

علائم و نشانه های هشدار دهنده عقب رفتن لثه

عقب رفتن لثه اغلب یک فرآیند کند و بدون درد است. به همین دلیل، بسیاری از افراد ممکن است در مراحل اولیه متوجه آن نشوند. با این حال، علائم و نشانه های هشدار دهنده ای وجود دارد که توجه به آن ها می تواند به تشخیص زودهنگام کمک کند. یکی از اولین و شایع ترین علائم، حساسیت دندانی است. نمایان شدن سطح ریشه باعث می شود که دندان به محرک های حرارتی مانند نوشیدنی های سرد و گرم، و همچنین به مواد شیرین و ترش، حساسیت نشان دهد.

از نظر ظاهری، ممکن است متوجه شوید که دندان هایتان بلندتر از قبل به نظر می رسند. این در واقع به دلیل کوتاه شدن لثه ها و نمایان شدن بخش بیشتری از دندان است. همچنین، ممکن است یک بریدگی یا فرورفتگی (Notch) در نزدیکی خط لثه احساس کنید. این بریدگی محل تلاقی تاج و ریشه دندان است. ایجاد فاصله های تیره و مثلثی شکل بین دندان ها نیز از دیگر علائم ظاهری است.

در موارد پیشرفته تر، ممکن است علائم دیگری مانند خونریزی لثه هنگام مسواک زدن، قرمزی و تورم لثه، بوی بد دهان و حتی احساس لقی در دندان ها نیز مشاهده شود. التهاب لثه در ارتودنسی و در حالت عادی، می تواند یکی از اولین نشانه های یک مشکل زمینه ای باشد که در نهایت به تحلیل لثه منجر می شود. در صورت مشاهده هر یک از این علائم، مراجعه به دندانپزشک ضروری است.

بیشتر بدانید: عوارض ارتودنسی دندان

ارتباط پیچیده بین ارتودنسی و عقب رفتن لثه

ارتباط بین درمان ارتودنسی و عقب رفتن لثه یک موضوع پیچیده و دو وجهی است. از یک سو، درمان ارتودنسی می تواند یک راه حل قدرتمند برای پیشگیری و حتی درمان برخی از انواع تحلیل لثه باشد. از سوی دیگر، اگر این درمان به درستی انجام نشود، خود می تواند باعث ایجاد یا تشدید این مشکل شود.

• ارتودنسی به عنوان درمان: در مواردی که علت اصلی تحلیل لثه، موقعیت نامناسب دندان ها است، ارتودنسی با حرکت دادن دندان به داخل پاکت استخوانی، می تواند شرایط را برای بهبود و حتی رشد مجدد لثه فراهم کند.
• ارتودنسی به عنوان عامل خطر: اگر در حین درمان ارتودنسی، دندان ها بیش از حد به سمت بیرون حرکت داده شوند و از محدوده استخوانی خارج گردند، این کار می تواند منجر به تحلیل شدید استخوان و لثه شود.
• بهداشت ضعیف در طول ارتودنسی: تجمع پلاک در اطراف بریس ها می تواند منجر به التهاب شدید لثه شود. اگر این التهاب کنترل نشود، می تواند به بیماری پریودنتال و در نهایت تحلیل لثه منجر شود.
• اهمیت تشخیص: یک متخصص ارتودنسی ماهر، قبل از شروع درمان، ضخامت بافت لثه و استخوان بیمار را به دقت ارزیابی می کند. در بیماران با لثه نازک، طرح درمانی باید بسیار محافظه کارانه باشد. بروز این مشکل می تواند یکی از عوارض ارتودنسی اشتباه باشد.

نقش موقعیت دندان در سلامت لثه

سلامت بافت لثه به طور مستقیم به موقعیت دندان و کیفیت استخوان حمایت کننده آن وابسته است. هر دندان باید در مرکز پاکت استخوانی خود قرار گرفته باشد تا از هر طرف توسط ضخامت کافی از استخوان احاطه شود. این استخوان، بستر لازم برای قرارگیری و تغذیه بافت لثه را فراهم می کند. زمانی که یک دندان به دلیل شلوغی یا ناهنجاری های دیگر، از این موقعیت مرکزی خارج می شود، تعادل به هم می خورد. به عنوان مثال، در دندانی که به سمت گونه کج شده است، استخوان در سطح بیرونی (گونه ای) بسیار نازک شده یا حتی از بین می رود.

این نازک شدن استخوان، لثه روی آن را نیز آسیب پذیر می کند. این لثه نازک، خونرسانی کمتری داشته و در برابر التهاب یا آسیب های فیزیکی (مانند مسواک زدن) بسیار حساس تر است. در نتیجه، با کوچکترین تحریکی، شروع به تحلیل رفتن می کند. شلوغی دندان‌ ها یکی از شایع ترین دلایلی است که باعث می شود دندان ها از موقعیت ایده آل خود خارج شده و در معرض خطر تحلیل لثه قرار گیرند.

درمان ارتودنسی با اصلاح این موقعیت های نامناسب، نقشی حیاتی در بازگرداندن سلامت لثه ایفا می کند. هدف از این درمان، تنها ردیف کردن دندان ها نیست. بلکه قرار دادن ریشه هر دندان در مرکز استخوان فک است. این کار با فراهم کردن یک بستر استخوانی سالم، به لثه اجازه می دهد تا ضخامت و مقاومت طبیعی خود را بازیابد.

روش های پیشگیری از عقب رفتن لثه

پیشگیری از تحلیل لثه، به ویژه برای افرادی که عوامل خطر را دارند، بسیار مهم است. با رعایت برخی اصول ساده می توان تا حد زیادی از بروز یا پیشرفت این مشکل جلوگیری کرد.

• رعایت بهداشت دهان و دندان: مسواک زدن صحیح با یک مسواک نرم و استفاده روزانه از نخ دندان، برای حذف پلاک و جلوگیری از بیماری های لثه ضروری است.
• معاینات منظم دندانپزشکی: چکاپ های دوره ای به دندانپزشک اجازه می دهد تا علائم اولیه را شناسایی کرده و اقدامات پیشگیرانه را توصیه کند.
• ترک سیگار: ترک محصولات تنباکو یکی از موثرترین راه ها برای بهبود سلامت لثه است.
• استفاده از محافظ شبانه: اگر دندان قروچه دارید، استفاده از نایت گارد می تواند از دندان ها و لثه های شما در برابر نیروهای مخرب محافظت کند.
• درمان ارتودنسی پیشگیرانه: اصلاح دندان های نامرتب و بایت نامناسب، یک راه حل بلند مدت برای حذف یکی از دلایل اصلی تحلیل لثه است. این یکی از اهداف اصلی ارتودنسی پیشگیری است.

مقایسه درمان های غیر جراحی و جراحی برای عقب رفتن لثه

درمان های غیر جراحی برای عقب رفتن لثه

درمان عقب رفتن لثه همیشه با روش های غیر جراحی و با هدف کنترل علت اصلی آغاز می شود. اگر تحلیل لثه خفیف باشد و علت آن بیماری پریودنتال باشد، اولین قدم، انجام جرم گیری عمیق است. این فرآیند که به آن تسطیح ریشه (Root Planing) نیز گفته می شود، شامل تمیز کردن دقیق جرم و پلاک از بالا و زیر خط لثه و همچنین صاف کردن سطح ریشه برای جلوگیری از تجمع مجدد باکتری ها است. این کار به کاهش التهاب و اتصال مجدد لثه به دندان کمک می کند.

همزمان با درمان های حرفه ای، به بیمار آموزش داده می شود که چگونه بهداشت دهان و دندان خود را بهبود بخشد. این شامل آموزش روش صحیح مسواک زدن با یک مسواک نرم و تکنیک های موثر برای استفاده از نخ دندان است. در مواردی که تحلیل لثه ناشی از مسواک زدن تهاجمی است، اصلاح این عادت به تنهایی می تواند از پیشرفت مشکل جلوگیری کند.

اگر علت تحلیل لثه، دندان قروچه باشد، ساخت یک محافظ شبانه (نایت گارد) برای بیمار ضروری است. این دستگاه از دندان ها در برابر نیروهای مخرب ناشی از ساییدن محافظت می کند. همچنین، استفاده از خمیردندان های ضد حساسیت می تواند به کاهش ناراحتی ناشی از ریشه های نمایان شده کمک کند. مسواک زدن و نخ دندان به روش صحیح، سنگ بنای درمان های غیر جراحی است.

درمان های جراحی (پیوند لثه) برای عقب رفتن لثه

در مواردی که عقب رفتن لثه شدید باشد یا اهداف زیبایی مد نظر باشد، ممکن است به درمان های جراحی نیاز باشد. رایج ترین روش جراحی، پیوند لثه (Gum Graft) است. در این روش، جراح لثه (پریودنتیست) از یک منبع دیگر، بافت لثه را برداشته و آن را به ناحیه ای که دچار تحلیل شده است، پیوند می زند.

• پیوند بافت همبند: این رایج ترین روش است. جراح یک قطعه کوچک از بافت همبند را از زیر پوست سقف دهان برداشته و آن را روی ریشه نمایان شده بخیه می زند.
• پیوند آزاد لثه: در این روش، یک قطعه کوچک از بافت سطحی سقف دهان برداشته می شود. این روش معمولا برای بیمارانی که نیاز به افزایش ضخامت کلی لثه دارند، استفاده می شود.
• پیوند پایه دار (Pedicle Graft): در این تکنیک، بافتی از لثه مجاور دندان آسیب دیده، بدون اینکه به طور کامل جدا شود، بر روی ریشه نمایان شده کشیده و بخیه می شود.
• پروتئین های محرک رشد: گاهی اوقات از مواد بیولوژیکی خاصی برای تحریک رشد طبیعی استخوان و بافت استفاده می شود.
• موفقیت پیوند: موفقیت عمل پیوند لثه به عوامل متعددی از جمله بهداشت بیمار و عدم وجود نیروهای نامناسب بر روی دندان بستگی دارد. به همین دلیل، اغلب توصیه می شود که درمان چرخش و جابجایی دندان و اصلاح بایت، قبل از جراحی پیوند انجام شود.

نقش ارتودنسی در درمان عقب رفتن لثه

همانطور که قبلا اشاره شد، ارتودنسی می تواند نقشی کلیدی و فعال در درمان برخی از موارد عقب رفتن لثه داشته باشد. این رویکرد درمانی، به جای تمرکز بر روی معلول (تحلیل لثه)، به سراغ اصلاح علت (موقعیت نامناسب دندان) می رود. این روش به ویژه برای تحلیل های موضعی در سطح بیرونی دندان های جلویی که ناشی از نازک بودن استخوان است، بسیار موثر است.

در این روش، متخصص ارتودنسی با استفاده از بریس ها، دندان را به آرامی به سمت داخل و مرکز پاکت استخوانی حرکت می دهد. این حرکت، ریشه دندان را در محاصره ضخامت بیشتری از استخوان قرار می دهد. این بهبود در بستر استخوانی، شرایط را برای بهبود خود به خودی بافت لثه فراهم می کند. در برخی موارد، حتی ممکن است شاهد مقداری پوشش مجدد ریشه توسط لثه باشیم. این رویکرد، به ویژه در ارتودنسی نوجوانان که هنوز پتانسیل رشد بافتی بالایی دارند، بسیار موفقیت آمیز است.

علاوه بر این، ارتودنسی نقش مهمی در آماده سازی بیمار برای جراحی پیوند لثه دارد. اگر دندان در موقعیت نامناسبی باشد، موفقیت عمل پیوند کاهش می یابد. متخصص ارتودنسی ابتدا دندان را در موقعیت ایده آل قرار می دهد. این کار بهترین شرایط را برای خونرسانی به بافت پیوندی و موفقیت بلند مدت جراحی فراهم می کند.

آیا ارتودنسی می تواند باعث عقب رفتن لثه شود؟

بله، اگر درمان ارتودنسی به درستی برنامه ریزی و اجرا نشود، می تواند یکی از عوامل ایجاد کننده یا تشدید کننده عقب رفتن لثه باشد. این یکی از عوارض بالقوه ای است که یک متخصص ارتودنسی ماهر همیشه آن را در نظر گرفته و برای جلوگیری از آن برنامه ریزی می کند.

• حرکت بیش از حد دندان به بیرون: اصلی ترین دلیل ارتودنتیک برای تحلیل لثه، حرکت دادن ریشه دندان به خارج از مرزهای استخوان فک است. این اتفاق معمولا در تلاش برای باز کردن فضای شدید یا اصلاح بیرون زدگی رخ می دهد.
• بافت لثه نازک (Biotype): بیمارانی که به طور طبیعی دارای لثه و استخوان نازکی هستند، بیشتر در معرض این خطر قرار دارند. متخصص باید قبل از درمان این ویژگی را تشخیص دهد.
• التهاب کنترل نشده: اگر بیمار در طول درمان بهداشت را رعایت نکند و دچار التهاب شدید لثه شود، این التهاب می تواند منجر به تخریب استخوان و تحلیل لثه شود.
• نیروهای بیش از حد: اعمال نیروهای سنگین و سریع می تواند به عروق خونی لثه و استخوان آسیب رسانده و باعث تحلیل آن ها شود.
• اهمیت انتخاب متخصص: انتخاب یک متخصص ارتودنسی با تجربه که به سلامت بافت های نرم به اندازه مرتبی دندان ها اهمیت می دهد، برای جلوگیری از این عارضه حیاتی است. این مشکل در ارتودنسی در 30 سالگی و بالاتر، به دلیل حساس تر بودن بافت ها، نیازمند توجه ویژه ای است.

مراقبت های لازم در طول ارتودنسی برای جلوگیری از تحلیل لثه

برای به حداقل رساندن خطر عقب رفتن لثه در طول درمان ارتودنسی، بیمار و متخصص باید با یکدیگر همکاری نزدیکی داشته باشند. متخصص با طرح ریزی دقیق درمان و بیمار با رعایت مراقبت های لازم، می توانند سلامت لثه ها را تضمین کنند.

اولین و مهمترین وظیفه بیمار، حفظ بهداشت دهان و دندان در سطح عالی است. این به معنای مسواک زدن دقیق و ملایم پس از هر وعده غذایی و استفاده روزانه از نخ دندان و ابزارهای کمکی برای تمیز کردن اطراف براکت ها است. این کار از بروز التهاب، که مقدمه تحلیل لثه است، جلوگیری می کند. تمیز کردن بریس ها باید به یک عادت روزانه تبدیل شود.

متخصص ارتودنسی نیز وظایف مهمی بر عهده دارد. او باید قبل از شروع درمان، بیوتایپ لثه بیمار را ارزیابی کند. در طول درمان، او باید از اعمال نیروهای سنگین و حرکات سریع و کنترل نشده خودداری کند. همچنین، در هر جلسه ویزیت، وضعیت لثه های بیمار باید به دقت بررسی شود. در صورت مشاهده هرگونه نشانه اولیه از التهاب یا تحلیل، باید اقدامات لازم فورا انجام شود. این اقدامات می تواند شامل تاکید مجدد بر آموزش بهداشت، ارجاع برای جرم گیری یا حتی متوقف کردن موقت حرکات ارتودنسی باشد.

هزینه های درمان عقب رفتن لثه

مبلغ درمان عقب رفتن لثه بسته به شدت مشکل و روش درمانی انتخاب شده، می تواند بسیار متغیر باشد. درمان های غیر جراحی مانند جرم گیری عمیق، هزینه نسبتا پایینی دارند. هزینه این درمان معمولا بر اساس تعداد نواحی (کوادرانت) که نیاز به درمان دارند، محاسبه می شود.

قیمت درمان های جراحی، یعنی پیوند لثه، به طور قابل توجهی بالاتر است. این هزینه معمولا به ازای هر دندان یا هر ناحیه ای که نیاز به پیوند دارد، محاسبه می شود. پیچیدگی جراحی و نوع تکنیک پیوند نیز بر هزینه نهایی تاثیرگذار است. اگر درمان نیازمند همکاری متخصص ارتودنسی باشد، هزینه درمان ارتودنسی نیز به هزینه های کلی اضافه خواهد شد. هزینه ارتودنسی در سن بالا برای اصلاح بایت به عنوان بخشی از درمان تحلیل لثه، یک سرمایه گذاری برای سلامت بلند مدت محسوب می شود.

به طور کلی، پیشگیری از تحلیل لثه یا درمان آن در مراحل اولیه، از نظر اقتصادی بسیار مقرون به صرفه تر از درمان موارد پیشرفته است. سرمایه گذاری روی معاینات منظم و رعایت بهداشت می تواند از صرف هزینه های گزاف برای جراحی های پیچیده در آینده جلوگیری کند.

بررسی تفاوت عقب رفتن لثه و بیماری پریودنتیت

مشاوره تخصصی درمان عقب رفتن لثه در شریعتی تهران

کلینیک تخصصی دکتر کاظم دالایی، به عنوان یک مرکز پیشرو در زمینه ارتودنسی، خدمات مشاوره ای و درمانی جامعی را در ارتباط با مشکل عقب رفتن لثه در شمال تهران ارائه می دهد. بیمارانی که از نمایان شدن ریشه دندان ها و حساسیت ناشی از آن رنج می برند، می توانند برای یک ارزیابی کامل به این مرکز مراجعه کنند. دکتر دالایی به عنوان یک متخصص ارتودنسی شمال تهران، با تشخیص دقیق علت زمینه ای تحلیل لثه، به ویژه در موارد مرتبط با ناهنجاری های بایت، بهترین و پایدارترین راه حل درمانی را ارائه می دهد. این کلینیک واقع در خیابان شریعتی، با رویکردی جامع و با همکاری نزدیک با بهترین متخصصان لثه، به بیماران کمک می کند تا سلامت و زیبایی را به لثه های خود بازگردانند.

خدمات کلینیک فوق تخصصی ارتودنسی دکتر کاظم دالایی

در این مرکز تخصصی، طیف کاملی از خدمات ارتودنسی با استفاده از مدرن ترین تجهیزات و تکنیک های روز دنیا برای بیماران در تمام سنین ارائه می شود.

• ارتودنسی ثابت: استفاده از براکت های فلزی، سرامیکی و دیمون برای اصلاح انواع ناهنجاری ها.
• ارتودنسی متحرک: طراحی و ساخت پلاک های متحرک برای درمان های پیشگیری و مشکلات جزئی.
• ارتودنسی نامرئی: درمان با استفاده از الاینرهای شفاف و سفارشی برای بیمارانی که به دنبال راه حلی زیبا هستند.
• ارتودنسی سرامیکی: براکت های همرنگ دندان که کمتر قابل مشاهده بوده و زیبایی بیشتری دارند.
• ارتودنسی دیمون: سیستمی پیشرفته با اصطکاک کمتر که می تواند به کاهش طول درمان کمک کند.
• ارتودنسی لینگوال: نصب براکت ها در پشت دندان ها برای یک درمان کاملا نامرئی.
• دستگاه های فانکشنال: استفاده از دستگاه های ویژه برای اصلاح ناهنجاری های رشدی فک در کودکان و نوجوانان.

نتیجه گیری

عقب رفتن لثه یک مشکل چند عاملی است که هم بر زیبایی و هم بر سلامت دهان تاثیر می گذارد. در حالی که بیماری های لثه و مسواک زدن نادرست از علل شایع هستند، نقش موقعیت نامناسب دندان ها و بایت نامتعادل به عنوان یک عامل زمینه ای مهم، نباید نادیده گرفته شود. درمان موفقیت آمیز این عارضه نیازمند یک رویکرد جامع است که نه تنها به بازسازی بافت از دست رفته می پردازد، بلکه علت اصلی ایجاد کننده آن را نیز برطرف می کند.

درمان ارتودنسی با قرار دادن دندان ها در موقعیت صحیح خود در استخوان فک، نقشی حیاتی در پیشگیری و درمان تحلیل لثه ایفا می کند. این درمان با ایجاد یک بستر استخوانی سالم و توزیع متعادل نیروها، به حفظ سلامت بلند مدت لثه ها کمک می کند. هدف نهایی، دستیابی به شکل صحیح قرار گرفتن دندانها روی هم در یک محیط لثه ای سالم است. این هماهنگی بین دندان ها و لثه، کلید داشتن لبخندی زیبا و پایدار برای تمام عمر است.

سوالات متداول

آیا عقب رفتن لثه قابل بازگشت است؟

بافت لثه از دست رفته به خودی خود رشد مجدد نمیکند. با این حال، با روش های جراحی مانند پیوند لثه، می توان سطح ریشه نمایان شده را پوشاند و لثه را به حالت اولیه خود باز گرداند.

آیا ارتودنسی دندان های حساس ناشی از تحلیل لثه امکان پذیر است؟

بله، اما با احتیاط. ارتودنسی دندان های حساس نیازمند برنامه ریزی دقیقی است. قبل از شروع درمان، حساسیت باید با استفاده از خمیردندان های مخصوص یا مواد ضد حساسیت که توسط دندانپزشک به کار می رود، کنترل شود و در طول درمان نیز باید از نیروهای ملایم استفاده کرد.

آیا عقب رفتن لثه همیشه به معنای بهداشت ضعیف است؟

خیر، همیشه اینطور نیست. اگرچه بیماری لثه ناشی از بهداشت ضعیف یک علت شایع است، اما عواملی مانند مسواک زدن تهاجمی، ژنتیک و موقعیت نامناسب دندان ها نیز می توانند حتی در افرادی با بهداشت عالی، باعث عقب رفتن لثه شوند.

آیا درمان ارتودنسی می تواند لثه تحلیل رفته را درمان کند؟

در برخی موارد خاص، بله. اگر تحلیل لثه ناشی از قرار گرفتن دندان در خارج از استخوان باشد، حرکت دادن دندان به داخل استخوان با ارتودنسی می تواند باعث بهبود و حرکت لثه به سمت بالا (Creeping Attachment) شود.

آیا لثه تحلیل رفته می تواند باعث لق شدن دندان شود؟

بله، تحلیل لثه معمولا با تحلیل استخوان زیرین همراه است. از دست دادن استخوان حمایت کننده، اصلی ترین علت لق شدن دندان ها در بزرگسالان است.

آیا ارتودنسی در 50 سالگی و بالاتر با وجود تحلیل لثه ممکن است؟

بله، ارتودنسی در 50 سالگی و بالاتر با وجود تحلیل لثه امکان پذیر است. اما شرط اصلی این است که هرگونه بیماری لثه فعال، قبل از شروع ارتودنسی به طور کامل درمان و کنترل شود. درمان در این بیماران باید با نظارت دقیق متخصص لثه و با نیروهای بسیار ملایم انجام شود.

آیا بعد از پیوند لثه می توانم ارتودنسی کنم؟

بله، اما معمولا توصیه می شود که ابتدا ارتودنسی انجام شود تا دندان در موقعیت ایده آل قرار گیرد و سپس عمل پیوند انجام شود. این کار شانس موفقیت پیوند را افزایش می دهد. با این حال، در برخی موارد ممکن است ترتیب برعکس باشد.

• American Academy of Periodontology
• American Dental Association (ADA)